Co roku w sierpniu...

Co roku w sierpniu spływa na człowieka niemoc. Ja nie wiem, czy to połączenie zmiennego ciśnienia i szczytu alergii, czy co, ale jestem flakiem (i wiem, że nie tylko ja). Gdybym tak teraz położyła się na kanapie, to przeleżałabym cały dzień, oglądając koreańskie dramaty. Tak, wciągneliśmy się z panem Marchewką w k-dramy (obejrzeliśmy już It's It's Okay to Not Be Okay i W - bardzo dobre - a teraz zaczynamy My Holo Love)!

Co roku w sierpniu spływa też na człowieka awaria komputera. Od wielu dni nie mam dostępu do swoich danych, nie tylko tych pracowych, ale i blogowych. Nie wiem, ile to potrwa, ale z pewnością przez najbliższe tygodnie moja aktywność ograniczy się głównie do wrzucania na Instagrama i FB zdjęć z szycia, wykonanych umierającym (oczywiście, bo przecież wszystko naraz musi się zepsuć) aparatem telefonu. O tu na przykład można już zobaczyć uszyty w ciągu ostatnich kilku dni bezrękawnik dla pana Marchewki. 

A na poniższych zdjęciach (na szczęście przygotowanych przed awarią komputera) zobaczycie całkowicie bezzaszewkową tunikę z pierwszej książki Naomi Ito (tu poczytacie o szyciu tuniki) i dopasowaną do niej mikro torebkę-naszyjnik na mnie. Seersucker, z którego powstał zestaw, nosi się wprost wybornie, więc tunika jest moim numerem jeden na upały i z pewnością wybierze się ze mną na zbliżający się urlop (Malta po raz szósty, yay!).

Przód:

 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Przód:
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Tył:
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Zbliżenie na dekolt. Układa się idealnie mimo braku zaszewki biustowej:

[kliknij, aby powiększyć]

🇵🇱 

Sukienka: uszyłam sobie

Wykrój: D, ATELIER to nani IRO autorstwa Naomi Ito

Torebko-naszyjnik: uszyłam sobie, zainspirowana podobną ozdobą z Zary

Tkanina: seersucker, zakupiony w sklepie Fastrygi

Japonki: CCC

🇬🇧

Tank dress: made by me

Sewing Pattern: D from ATELIER to nani IRO by Naomi Ito

Necklace bag: made by me, inspired by Zara necklace

Fabric: cotton seersucker

Flip-flops: CCC

Kokon, część druga

Minimalistyczne japońskie wykroje, które przez ostatnie miesiące rządzą w mojej marchewkowej pracowni, mają pewną znaczącą przewagę nad wszelkimi modelami vintage. Nie tylko szybciej się je szyje (raczej nie można tu mówić o jakimś zaawansowanym dopasowaniu, więc jedna próbka całkowicie wystarcza), ale i zdecydowanie łatwiej fotografuje wyprodukowaną na ich podstawie odzież. Szczególnie na ludziu!

W przeciwieństwie do stylizacji retro, minimalistyczne ubrania proszą się o delikatny makijaż i naturalną fryzurę, które nie są aż tak czasochłonne. Wystarczy spojrzeć na modelki z japońskich książek z wykrojami... Zachwyt! Takiej inspiracji było mi trzeba, szczególnie że w trakcie pandemii zrezygnowałam z nadmiaru kolorowych kosmetyków. Nie mówiąc już o układaniu włosów. Wcześniej, mimo świetnego cięcia, wyprodukowanie fryzury w stylu lat '50. czy '60. zajmowało mi godziny, a efekty nie utrzymywały się nawet sekundy. Jak macie niskoporowate włosy, to znacie ten ból ;].

I tak oto, dzięki ograniczeniu przygotowań do kilkunastu minut, udało mi się szybko i sprawnie wykonać zdjęcia bluzki kokonowej na mnie (tu o jej szyciu). Ostatecznie postanowiłam jej nie modyfikować. Nieco ciągnący ramiona tył nie stanowi jednak jakiegoś większego problemu.

 

[kliknij, aby powiększyć]

  
 

[kliknij, aby powiększyć]

 
 

[kliknij, aby powiększyć]

 
 

[kliknij, aby powiększyć]

 
 

[kliknij, aby powiększyć]

 
 

[kliknij, aby powiększyć]

 
 

[kliknij, aby powiększyć]

A przy okazji: widoczne na zdjęciach luźne lniane cygaretki powstały przy wykorzystaniu wykroju z Neuer Schnitt 5/1963. Myślę, że model ten świetnie komponuje się nie tylko bluzkami w stylu retro, ale też właśnie z tymi typowo minimalistycznymi.

Więcej informacji o szyciu spodni pojawi się w jednej z kolejnych notek. Stay tuned!

Wykrój cygaretek:

[kliknij, aby powiększyć]

🇵🇱 

Bluzka kokonowa: uszyłam sobie

Wykrój: A z książki Atelier to nani IRO 季節をまとう一年の服

Cygaretki: uszyłam sobie

Wykrój: B 9222 z Neuer Schnitt 5/1963

Listonoszka: Zara

Tenisówki: CCC 

🇬🇧

Cocoon blouse: made by me

Blouse pattern: A from Atelier to nani IRO 季節をまとう一年の服

Cigarette pants:  made by me

Pants pattern: B 9222 from Neuer Schnitt 5/1963

City bag: Zara

Shoes: CCC 

Krawcowa bez butów chodzi, a szewc bez kuchennego fartucha

Dzisiejsza notka będzie bardzo krótka. Od kilku dni zasiadam do jej napisania, gapię się w klawiaturę i nic. No nie mam żadnego pomysłu, a wszystko przez ostatnią falę upałów. Jak ktoś mieszka na poddaszu, to wie, jak to czasem bywa. A u mnie ostatnio bywa 31 stopni. Wewnątrz!

Jedyną rzeczą związaną z blogiem, którą udało mi się w te dni zrobić, było skrojenie bluzki z koła na podstawie wykroju z drugiej książki Nani Iro. Więcej na ten temat poczytacie w kolejnej notce, która, mam nadzieję, będzie nieco ciekawsza, bo bluzka jest bardzo nietypowa, a do jej uszycia używam spódnicy, którą lata temu kupiłam na wyprzedaży w Zarze. 

No to teraz przejdźmy do dzisiejszych zdjęć. Pamiętacie, że jakieś pół roku temu uszyłam sobie kuchenny fartuszek na podstawie wykroju z Praktische Mode 3/1956 (tu notka na ten temat)? Spisuje się wyśmienicie i na mnie wygląda tak:

 

[kliknij, aby powiększyć] 
 

[kliknij, aby powiększyć] 
 

[kliknij, aby powiększyć]

Rysunek poglądowy i techniczny:

[kliknij, aby powiększyć]

🇵🇱 

Fartuszek/podomka w stylu lat '50.: uszyłam sobie

Wykrój: Praktische Mode 3/1956

Materiał: bawełna z poliestrem

🇬🇧

1950s style housecoat/kitchen apron: made by me

Pattern: Praktische Mode 3/1956

Fabric: cotton and polyester blend

The Nani Iro Sewing Studio - kombinezon na co dzień, część 2

Dobrze wiem, że nikt nie wierzył, iż naprawdę założę na siebie ten lekko przyduży kombinezon, oparty na wykroju z książki The Nani Iro Sewing Studio. A tu nie dość, że wskoczyłam w niego do zdjęć, to jeszcze wielokrotnie odważyłam się wyjść w nim z domu. O! 😏

Co ciekawe, na zdjęciach model ten wygląda na zdecydowanie mniej obszerny, niż jest w rzeczywistości. A przynajmniej ja mam takie wrażenie. W każdym razie ta obszerność w połączeniu z miękkim i cienkim lnem (to ten, który dostał mi się od dziane.pl do testów) spisuje się wręcz wyśmienicie nawet w upalne dni. Poziom komfortu jest tu niesłychany. Jak w piżamce normalnie! 

Naprawdę warto było poświęcić nieco więcej czasu na próbki i poprawienie drobnych błędów, którymi wykrój ten był obarczony (tu poczytacie o szyciu kombinezonu). Jeśli macie tę książkę z wykrojami i zastanawiacie się, czy szyć kombinezon, to się długo nie zastanawiajcie, bo ja już tu myślę o kolejnym egzemplarzu w nieco innym kolorze. Może cynamonowym?

No to teraz rzućcie na kombinezon w zestawieniu spacerowo-zakupowym:

 

  [kliknij, aby powiększyć]
 

  [kliknij, aby powiększyć]
 

  [kliknij, aby powiększyć]
 

  [kliknij, aby powiększyć]
 

  [kliknij, aby powiększyć]

[kliknij, aby powiększyć]

Fot. pan Marchewka

🇵🇱 

Kombinezon: uszyłam sobie 

Miękki len: dziane.pl

Wykrój: M. z książki The Nani Iro Sewing Studio (Allegro) 

Espadryle: Lidl

Plecako-torba: IKEA

🇬🇧

Jumpsuit: made by me

Soft linen: dziane.pl

Sewing pattern: M. from The Nani Iro Sewing Studio

Espadrilles: Lidl

Convertible backpack: IKEA

I'm back, czyli porażka na plecach

Taki mamy pandemiczny klimat, że ani przeróbki, ani sesje zdjęciowe nie chcą iść zgodnie z planem.

W zeszłą sobotę postanowiłam, że w końcu po dłuższej nieobecności pojawię się na blogu. Do pokazania miałam przerobioną sukienkę oraz fartuszek, które powstały w ostatnich tygodniach. Niestety, już po pierwszych zdjęciach okazało się, że ta kilkumiesięczna przerwa nie wyszła mi na dobre i nie pamiętam już, jak ustawić aparat, lampy, a przede wszystkim siebie :]. Dodatkowo przerobiona sukienka również postanowiła się na mnie wypiąć. 

Tuż po przeróbce byłą już bombkę mierzyłam kilkukrotnie. W lustrze wszystko wyglądało całkiem przyzwoicie. Dopiero na ostatnich zdjęciach podstępnie wyszły na jaw jej wady. Niestety, zbyt szeroka talia oraz zszyte na wysokości brzucha kontrafałdy (na żywo wygląda to jak obniżona talia, dlatego taką kombinację w trakcie przeróbki zostawiłam) sprawiają, że nadmiar materiału unosi się i marszczy na plecach. 

O tak właśnie:

 

[kliknij, aby powiększyć]

Na szczęście przód układa się już nieco lepiej. Poza kontrafałdami oczywiście! Te załamują się na łączeniu z ich otwartą częścią. Aparat mocno uwypukla tę wadę.

Zobaczcie:

 

[kliknij, aby powiększyć]

Podsumowując, sukienka wymaga jeszcze:

• zwężenia talii o jakieś 15 centymetrów;
• pozbycia się nadmiaru materiału na plecach (choć może ten problem rozwiąże zwężenie talii);
• rozprucia zszytych na wysokości brzucha kontrafałd;
• prawdopodobnie będzie potrzebna również wymiana znajdującego się w bocznym szwie zamka na dłuższy, który ułatwi zakładanie sukienki po zwężeniu talii.

Wiadomo, z przeróbkami jest więcej roboty niż z szyciem od nowa, ale  miejmy nadzieję, że powyższe zmiany już ostatecznie rozwiążą problem układania się sukienki.

🇵🇱 

Sukienka: przerobiłam sobie (oryginalnie EveryNature)

Naszyjnik i kolczyki: Monopolka, prezent od rodziców

Torebka: vintage (lata '40.), zanabyta przez pana Marchewkę

🇬🇧

Dress: refashioned by me (originally made by EveryNature)

Earrings and necklace: Monopolka, a gift from from my parents

Clutch: vintage (1940s), a gift from Mr. Carrot

Len (ewentualnie leń) na jesień

Jakieś 5 lat temu kupiłam na Allegro lniany denim, ale dopiero teraz wymyśliłam, co z niego powstanie. Tak, wiem, u mnie zawsze wszystko tak szybko idzie... 

No i powstały jesienne spodnie - bo ten denim, mimo że lniany, to jednak takie dość masywny jest - oparte o mój ulubiony wykrój, czyli #30693 z Beyer Moden 6/1963 (tu, tu, i tu znajdziecie poprzednie spodnie na podstawie tego wykroju). Oryginalnie są to typowe narciary, czyli bardzo sportowy model, kończący się za kostką i dodatkowo wyposażony w gumkę biegnącą pod stopą, która zapobiegała unoszeniu się nogawek. Ja jednak wolę spodnie nieco krótsze*, dlatego - jak zwykle - długość ciachnęłam do 7/8.

Wiadomo, że bez gumki materiał będzie się marszczyć w kolanach i okolicach ud, gdyż spodnie tego typu mają tam sporo luzu. Zupełnie mi to jednak nie przeszkadza, a wręcz się podoba - bo wygląda tak, jak na modelkach z tamtych lat. 

Aby zachować zaprasowany kant, przestębnowałam go tuż przy brzegu. Pasek zaś wzmocniłam taśmą stabilizującą, wszytą do jego wnętrza. Zastanawiam się jeszcze nad szlufkami...

No to rzućcie okiem na zdjęcia cygaretek na mnie. Tym razem bez twarzy, bo alergia na grzyby zrobiła ze mnie łuszczącego się buraka.

*W planach mam jednak uszycie typowych narciar!

Przód przy wyprostowanej sylwetce:

 

[kliknij, aby powiększyć]

Przód przy pochyleniu, a po lewej zdjęcie oryginału:
 

[kliknij, aby powiększyć]

Bok:  
 

[kliknij, aby powiększyć]

Ręcznie wszyty zamek:  
 

[kliknij, aby powiększyć]

Tył:  
 

[kliknij, aby powiększyć]

Tył w "ruchu":  

[kliknij, aby powiększyć]

🇵🇱 

Spodnie: uszyłam sobie

Wykrój: Beyer Moden 6/1963

Materiał: lniany denim, zakupiony dawno temu na Allegro, więc nie pamiętam od kogo

Bluzka: Gatta

Baletki: Lidl

🇬🇧

1960s pants: made by me

Pattern: Beyer Moden 6/1963

Fabric: linen twill

Blouse: Gatta

Shoes: Lidl

Ale beka!

Ta bluzka nie wszystkim przypadnie do gustu. Jej beczułkowata forma, która maskuje talię i poszerza biodra, naprawdę może odstraszać. Ale nie mnie!

Mojej krawieckiej "karierze" ten bombkowy kształt towarzyszy od początku. Może pamiętacie płaszcz o tym fasonie z Burdy 12/2011, który budził nieco kontrowersji? Albo kupiony w lumpeksie płaszcz marki Reiss, który zmodyfikowałam, zinspirowana twórczością Balenciagi? Egzemplarze te mają już swoje lata, a ja nadal kocham je miłością wielką, bo nie ma co ukrywać, że lubię rzeczy dziwne, a im dziwniejsze tym lepsze. I jak tak patrzę na te wszystkie obszerności w plecach i biodrach, na te miękko opadające zakładki i marszczenia, to mam to samo, co ludzie, których jara ASMR (mnie w ogóle nie rusza, więc muszę mieć coś w zamian).

Na dzisiejszych zdjęciach zobaczycie właśnię tę beczułkowatą koralową bluzkę o numerze 121 z Burdy 6/2020 (oryginał z Burdy 5/1959), oczywiście w towarzystwie trawiastozielonych szortów. Od tego połączenia kolorystycznego nie ma ucieczki! 

Model ten równie świetnie wygląda w połączeniu z białymi cygaretkami, które uszyłam w maju zeszłego roku w oparciu o wykrój z Beyer Modem 6/1963. Ale to już zestaw na temperatury poniżej 23 stopni, więc na blogu pojawi się we wrześniu.

No to rzućcie okiem na zdjęia, a w komentarzach dajcie znać, co sądzicie o takiej bece!

Przód:

 

[kliknij, aby powiększyć]

Fot.: pan Marchewka

 

W górnym rogu oryginał z 1959 roku:
 

[kliknij, aby powiększyć]

Fot.: pan Marchewka

Bok. Tu dobrze widać układanie się zakładek i marszczeń:
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Tył:

[kliknij, aby powiększyć]

🇵🇱 

Bluzka z zakładkami: uszyłam sobie

Wykrój: Burda 6/2020 (oryginał pochodzi z Burdy 5/1959)

Materiał: cienki len polski w kolorze koralowym

Spodenki: Allegro

Tenisówki: Lidl

Kocie okulary: Ale-Hop

🇬🇧

Pleated blouse: made by me

Pattern: Burda 6/2020 (reprinted from Burda 5/1959)

Fabric: light coral pink linen

Green shorts: Allegro

Plimsole shoes: Lidl

Cat-eye glasses: Ale-Hop

Prawie do zera, czyli ile człowiekowi ubrań potrzeba

Nie uwierzycie, ostatnią notkę, w której pojawiła się moja twarz (i reszta ciała też!) opublikowałam prawie pół roku temu! Tak długo nigdy się jeszcze nie "obijałam". Aż naszły mnie wątpliwości co do sensu przedłużania marchewkowej domeny. Ostatecznie pan Marchewka wybił mi z głowy głupoty i blog jednak nie przestanie istnieć. Stale jednak rozmyślam nad zmianą hostingu zdjęć. Niestety, roczny abonament Flickra powoli zaczyna przekraczać moje możliwości finansowe, szczególnie że na blogu nie zarabiam nawet grosza. Zobaczymy, co z tego będzie. Czas na decyzję mam do końca listopada...

Koronowe klimaty sprawiły, że moje zapotrzebowanie na odzież zmniejszyło się prawie do zera. No bo ile człowiekowi trzeba do przemieszczania się po najbliższej okolicy (max. 3-5 km od domu) w celach zakupowo-spacerowych? I tak to moja letnia garderoba oparła się o trzy elementy - lnianą sukienkę na podstawie wykroju Butterick 6363, lnianą bluzkę z zakładkami oraz lniane kuloty, które uszyłam pod koniec maja.

No i właśnie na dzisiejszych zdjęciach zobaczycie te ostatnie, czyli butelkowozielone kuloty (#113B z Burdy 4/2015, ale zmodyfikowane pod modele z końca lat '50.), które stanowią główny element moich korona-odzieżowych miksów (wymieniam tylko bluzkę i buty ;]). Są bardzo wygodne, przewiewne, a ich kolor pasuje właściwie do wszystkiego – choć ostatnio celuję głównie w różowo/koralowo-zielone połączenie. Kupiłam nawet dopasowane kolorystycznie tenisówki (zainspirowała mnie do tego ta reklama z lat '60.)

No to teraz rzućcie okiem:

 

[kliknij, aby powiększyć]

Fot.: pan Marchewka

 
 

[kliknij, aby powiększyć]

Fot. pan Marchewka

 
 

[kliknij, aby powiększyć]

 

[kliknij, aby powiększyć]

🇵🇱 

Kuloty w stylu lat '50.: uszyłam sobie

Wykrój: №113B, Burda 4/2015

Tkanina: płótno lniane

Wiązany top: prezent od bratowej

Tenisówki: Lidl (nie ma wygodniejszych!)

Torebka z rafii: Zara

Kocie okulary: przywiezione z Lizbony, Ale-Hop 

🇬🇧

1950s style culotte pants: made by me

Pattern: №113B, Burda 4/2015

Fabric: linen

Tie-front top: a gift from my sister-in-law

Plimsolle shoes: Lidl

Raffia bag: Zara

Cat-eye glasses: Ale-Hop in Lisbon 

Przepikowana, część 2

Nie było mnie na blogu prawie miesiąc. Szyłam zaciekle mondrianowską sukienkę, która wyszłaby świetnie, gdyby nie pewien problem (jeśli należycie do mojej "tajnej" grupy na Facebooku, to wiecie, o co chodzi). Ale o tym w kolejnej notce...

Dziś wróćmy do pikowanej kurtki, którą wyprodukowałam pod koniec stycznia. 

Zdjęcie oryginału z Beyer Mode 1/1959:

[kliknij, aby powiększyć]

Po miesiącu noszenia zdecydowałam o nieprzyszywaniu kieszeni, przynajmniej w tym sezonie (jakoś mnie to zupełnie nie zaskakuje - przyp. pan Marchewka). Przez cały ten czas ani razu nie miałam potrzeby ich użycia, więc byłyby tylko nadmiarową ozdobą (eee, nie będę się powtarzał - przyp. pan Marchewka). No i jednak te piękne, niezaburzone niczym poły to naprawdę coś! (co to ja mówiłem... - przyp. pan Marchewka).

Poza tym kurtka nosi się wyśmienicie i pasuje do wszystkiego. Materiał jest na tyle plastyczny, że kaptur można dowolnie wymodelować. Ułożony gładko na plecach czy ramieniu lub uniesiony, zachowa nadaną mu formę.

Na zdjęciach zobaczycie, jak wygląda z cygeratekami, które uszyłam wieki (czyli 5 lat) temu, na postawie wykroju z Beyer Mode 6/1963.

[kliknij, aby powiększyć wybrane zdjęcie]

🇵🇱

Kurtka: uszyłam sobie

Materiał: pikówka dwustronna z Amstii

Wykrój: Beyer Mode 1/1959

Cygaretki: uszyłam sobie

Materiał: wiskozowy splint

Wykrój: Beyer Mode 6/1963

Kaszmirowy sweter: lumpeks

Rękawiczki: T. Kowalski, ko-moda.com

Ocieplane baleriny: Deichmann - Medicus

Kocie okulary: ALE-HOP

🇬🇧

1950s winter jacket: made by me

Fabric: quilted polyester

Pattern: Beyer Mode 1/1959

1960s pedal pushers: made by me

Fabric: viscose twill

Pattern: Beyer Mode 6/1963

Cashmere sweater: second-hand shop

Gloves: T. Kowalski, ko-moda.com

Winter flats: Deichmann - Medicus

Cat eye glasses: ALE-HOP

Dew It, czyli o tym, co mnie powaliło i uniemożliwiło stworzenie tej notki

Ja wiem, że te zdjęcia miały się pojawić jakieś dwa tygodnie temu, a może nawet i trzy, ale po drodze powaliła mnie nie tylko choroba, leń i święta, ale także - nieoczekiwanie - premiera ostatniej części Star Wars. Tak właśnie!

Nie żebym była jakąś wielką fanką sagi. Właściwie poza sentymentem z dzieciństwa nic mnie z nią nie łączyło. Na film szłam więc bez jakichkolwiek oczekiwań. I co? I się straszliwe zawiodłam, a potem przez ponad tydzień, zamiast zająć się blogiem, rozkminiałam z panem Marchewką, jak to się stało, że przy tak bogatym materiale źródłowym powstało coś tak poszatkowanego fabularnie i montażowo, jak The Rise of Skywalker.

Jak tak patrzę na smutny los Star Wars, to chyba nie chcę, żeby powstawał kolejny Matrix. Strach się bać, bo z tą trylogią akurat jestem bardzo związana emocjonalnie (prawie tak samo, jak z szyciem :]).

Wróćmy jednak do clou programu, czyli sukienki na podstawie wykroju Simplicity 8511, o którym pisałam w ostatniej notce (tak, tej sprzed miesiąca!). Model ten spisuje się zdecydowanie lepiej, niż przewidywałam. Nieco obszerniejsze reglanowe rękawy  - choć i tak zmniejszone o rozmiar - zachowują się wręcz wyśmienicie pod płaszczami. Nie ciągną, nie uwierają, nie odcinają dopływu krwi...

Na zdjęciach sukienka w wersji wyjściowej, ale z grubymi rajstopami i kozakami równie świetnie wygląda!

Niestety, skóra tych rękawiczek nie nadaje się do obsługi telefonu:

[kliknij wybrane zdjęcie, aby je powiększyć]

🇵🇱

Sukienka w stylu lat '60.: uszyłam sobie

Wykrój: Simplicity 8511 z "Anny: Mody na szycie" 4/2019

Tkanina: wiskoza z poliestrem i elastanem (zużyłam ok. 1,3 mb)

Płaszcz: przerobiony Reiss

Długie rękawiczki: T. Kowalski, ko-moda.com
Fryz: Łukasz z Kandary na ul. Zwycięskiej we Wrocławiu
Kolor: MONTIBELLO In Flashy Colours, fiolet

🇬🇧

1960s style dress: made by me

Pattern: Simplicity 8511

Fabric: polyviscose

Coat: Reiss, refashioned by me

Long gloves: T. Kowalski, ko-moda.com
Hair: MONTIBELLO In Flashy Colours, violet