Krótkie kokonowe haori, czyli narzutka z "Atelier to nani IRO 季節をまとう一年の服"

Dziś wracam do Was po dwumiesięcznej przerwie, w której trakcie zepsuł mi się komputer, więc nie mogłam nadawać; kupiłam nowy; poleciałam na Maltę (jakby ktoś chciał zobaczyć, co tam z panem Marchewką robiliśmy, to TU) i obejrzałam tam zwiastun najnowszego Matrixa; wróciłam z Malty; kupiłam beżową pikówkę; dowiedziałam się, że mój stary komputer jednak da się naprawić; wreszcie uszyłam narzutko-kamizelkę z drugiej książki Nani Iro. I to właśnie jej będzie poświęcona poniższa notka!

Model ten został opisany przez autorkę książki jako krótkie kokonowe haori, które - podobnie jak bluzka z tej notki - ma kształt przyciętego od dołu koła, z otworami na ręce w szwach bocznych. Zgodnie z oryginalnym zamysłem narzutka nie posiada podszewki, a odszycia zabezpieczono przed odwijaniem się za pomocą stębnowania wzdłuż ich brzegów. Ja jednak pokusiłam się o podszewkę, gdyż na materiał wierzchni wybrałam jednostronną pikówkę. Wolałabym dwustronną, ale niestety nie udało mi się takiej w odcieniach beżu nabyć.

Drugą zmianą było dodanie kieszeni w szwach bocznych. Wiecie, że za kieszeniami nie przepadam, ale tu z pewnością przydadzą mi się śmietniczki na zużyte chusteczki ;]. Do ich wykonania użyłam zewnętrznej warstwy pikówki, od której odprułam ocieplinę.

Na koniec do narzutki doszyłam pojedynczy zatrzask, obciągnięty materiałem (oryginalnie mamy tu jeden guzik) i wyszło tak:

Wnętrze haori z ręcznie wykonaną metką i zdjęcie modelki z książki:

 

[kliknij, aby powiększyć]

Zapięty przód:    
 

[kliknij, aby powiększyć]

Rozpięty przód:  
 

[kliknij, aby powiększyć]

Apaszka pokazuje położenie kieszeni:  
 

[kliknij, aby powiększyć]

Tył:  
 

[kliknij, aby powiększyć]

Zapięte haori na manekinie:  
 

[kliknij, aby powiększyć]

Rozpięte haori na manekinie:  
 

[kliknij, aby powiększyć]

Bok i otwór na rękę:  
 

[kliknij, aby powiększyć]

Kieszeń w szwie bocznym:  

[kliknij, aby powiększyć]

🇵🇱 

Haori/pikówkowa kamizelka: uszyłam sobie

Wykrój: Atelier to nani IRO 季節をまとう一年の服

Materiał zewnętrzny: Amstii.pl

Podszewka: wyszukana w lumpeksie przez Lenego

Metka: wyszyłam sobie

🇬🇧

Haori/puffer gilet: made by me

Sewing pattern: Atelier to nani IRO 季節をまとう一年の服

Outer fabric: Amstii.pl

Lining: thrifted by Leny

Clothing label: embroidered by me

W okolicach przyszłego tygodnia pokażę narzutkę na mnie, a teraz biorę się za puzzle, które ostatni raz układałam na początku lat '90. Wprawdzie brakuje im jednego elementu (został zjedzony w trakcie pierwszego układania przez psa), ale mam nadzieję, że uda mi się go bezproblemowo dorobić. 

Czy ktoś z Was miał puzzle z tej serii?

[kliknij, aby powiększyć]

Kokon, czyli wykrój A z Atelier to nani IRO 季節をまとう一年の服

Trochę znowu mnie nie było, a to dlatego, że nagle i gwałtownie kupiliśmy z panem Marchewką bilety na Maltę...

... i na nią nie polecieliśmy, bo w kilka dni po zakupie wydarzyła się tam czwarta fala zachorowań. No pech, no! 

Wracam więc do produkcji odzieży i pogłębiania mojej obsesji na punkcie japońskich wykrojów. Tym razem pokusiłam się o uszycie bluzki A z drugiej książki Naomi Ito - Atelier to nani IRO 季節をまとう一年の服 (Ubrania na każdą porę roku). 

Jako że bluzka jest mocno nietypowa (a przynajmniej ja nigdy takiej nie miałam), postanowiłam nie kupować na nią świeżej tkaniny, a wykorzystać spódnicę z koła, którą lata temu wypatrzyłam na duuużej wyprzedaży w Zarze. 

Spódnica, nie dość że konstrukcyjnie była słaba, to uszyta została z materiału, który na tę część garderoby zupełnie się nie nadawał, czyli z bawełnianej popeliny w kratkę vichy. Za to na bluzkę czy koszulę jak najbardziej!

Zdjęcie bluzki na modelce i okładka książki:

 

[kliknij, aby powiększyć]  

Rysunek techniczny:
 

[kliknij, aby powiększyć]    

W przypadku tego wykroju nie robiłam próbki, gdyż jest on banalny konstrukcyjnie - to dwa owalne kawałki materiału z otworami na głowę i ręce. Przód jest nieco krótszy od tyłu, a całość pozbawiona jest zaszewek. O dopasowaniu możemy mówić jedynie w przypadku górnej części ramion. Tam wykrój jest odpowiednio wymodelowany.

Zanim wzięłam się za pociachanie materiału, pomierzyłam wszystkie detale, co pozwoliło mi wyeliminować dwie wady tego modelu (tak, mimo prostoty takie miał!):

• zbyt małe otwory na ręce. Powiększyłam je o 1,5 cm w kierunku ramienia;
• brak jakiegokolwiek rozpięcia podkroju szyi. Przez podkrój zaproponowany przez autorkę książki, nie dałoby się przecisnąć głowy, chyba że miałaby w obwodzie poniżej 50 cm. Naprawdę nie wiem, jak zrobiła to modelka! Aby umożliwić sobie założenie bluzki, pokusiłam się o rozcięcie przodu, które wyposażyłam w pętelkę i perłowy guzik oraz dodatkowo ozdobnie obszyłam.

Krojenie popeliny było nieco utrudnione, gdyż materiał został dość mocno wyciągnięty po skosie (boczne szwy spódnicy nie były w żaden sposób wzmocnione). Jednak ostatecznie udało mi się całkiem nieźle dopasować kratki.

I tak oto powstała bluzka kokonowa, którą zobaczycie na poniższych zdjęciach. Miałam ją na sobie już kilka razy i zastanawiam się, czy jednak nie skrócić jej tyłu, gdyż minimalnie ciągnie za sobą szwy ramion i podkrój szyi.

Przód:
 

[kliknij, aby powiększyć]    

Bok:
 

[kliknij, aby powiększyć]    

Tył:
 

[kliknij, aby powiększyć]    

Bok na manekinie. Tu lepiej widoczna różnica pomiędzy przodem a tyłem:
 

[kliknij, aby powiększyć]    

Przód na manekinie:
 

[kliknij, aby powiększyć]      

Ozdobione rozcięcie przodu:

[kliknij, aby powiększyć]  

🇵🇱

Bluzka z koła: uszyłam sobie

Wykrój: A z książki Atelier to nani IRO 季節をまとう一年の服

Materiał: bawełna (oryginalnie spódnica z Zary)

🇬🇧

Cocoon blouse: made by me

Pattern: A from Atelier to nani IRO 季節をまとう一年の服

Fabric: cotton (upcycled Zara skirt)

The Nani Iro Sewing Studio - bezzaszewkowy bezrękawnik

Szycie kolejnej rzeczy z książki The Nani Iro Sewing Studio poszło mi naprawdę błyskawicznie. I to nie tylko dlatego, że po wymagającym kombinezonie zdecydowałam się na prostą tunikę bez jakiejkolwiek zaszewki (wykrój D - The Tank Dress), ale również dlatego, że ten pozornie niedopasowany do sylwetki model leży wprost wybornie. Magia! 

 

[kliknij, aby powiększyć]

  
 

[kliknij, aby powiększyć]

Wybrany przeze mnie rozmiar S/M (biust: 76-90cm) nie wymagał żadnych modyfikacji. Próbka samej góry tuniki potwierdziła piękne układanie się zarówno okolic biustowych, jak i wszystkich podkrojów. Dodatkowo bezrękawnik ten można nosić tyłem na przód. Naprawdę nie wiem, jak uzyskano taki efekt, ale nie dziwię się, że autorka książki zaleca uszycie tego modelu w wielu różnych kolorach i wzorach. 

Ja tym razem wybrałam bawełniany seersucker w biało-granatowe paski. Tkanina ta jest cienka i lekko gofrowana (paski granatowe są gładkie, a białe - gniecione), co sprawia, że nie trzeba jej prasować - a dodatkowo dość szeroka (145 cm), co sprawia, że na widoczną na zdjęciach tunikę wystarczyło zaledwie 1,2 metra bieżącego. Co ciekawe, po skrojeniu tuniki i lamówek na podkroje została mi mała górka resztek, których po prostu szkoda mi było wrzucić do wora z resztkami (z tego wora czerpałam na wypychanko hipcia z tej notki). Z tego powodu postanowiłam uszyć z nich jakieś niewielkie akcesorium.

Inspiracja na ten dodatek przyszła do mnie sama wraz z mailem reklamowym od Zary, w którym była ta sukienka w zestawie z miko torebką-naszyjnikiem. Od razu wiedziałam, że taka ozdoba będzie tu pasować, więc ją zwaliłam ;]. O dziwo, torebka wyszła całkiem funkcjonalna, bo spokojnie pomieści chusteczkę, maseczkę i balsam do ust. A co najlepsze, pasuje do wielu innych rzeczy!

No to teraz spójrzcie, jak wygląda zestawienie bezzaszewkowego bezrękawnika z mikro torebką:

  Przód, który może być też tyłem:
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Tył, który może być też przodem:
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Torebka:
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Wykończenie podkrojów lamówką. To jedyna zmiana jakiej dokonałam w wykroju. 

Oryginalnie zapasy są podwinięte dwukrotnie pod spód i przestębnowane od zewnątrz:
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Torebka:
 

[kliknij, aby powiększyć]

Podłożenie dołu oraz wykończenie szwów bocznych:

[kliknij, aby powiększyć]

🇵🇱 

Tunika/bezzaszewkowy bezrękawnik: uszyłam sobie

Wykrój: D. z książki The Nani Iro Sewing Studio (Allegro)

Tkanina: bawełniany seersucker kupiony w sklepie Fastrygi

Torebko-naszyjnik: uszyłam sobie

🇬🇧

The Tank Dress: made by me

Pattern: D, The Nani Iro Sewing Studio 

Fabric: cotton seersucker

Mini Bag Necklace: made by me

The Nani Iro Sewing Studio - kombinezon na co dzień

Ostatni rok sprawił, że trochę odeszła mi ochota na retro. Nie wiem co, ale coś poprzestawiało mi się w głowie i cała odzież, która uszyłam przez ostatnie 11 lat wydała mi się "za bardzo" na te dość przygnębiające czasy. Zresztą prawie każde wyjście z domu wiąże się potem z praniem odzieży, co z pewnością nie posłużyłoby wykańczanym ręcznie sukienkom, spódnicom i bluzkom. Zapragnęłam więc czegoś bardzo prostego, neutralnego i uniwersalnego. Czegoś, co po szczepieniu, jak już wrócę do retro, nie pójdzie w odstawkę i posłuży mi za odzież urlopową.

Mój wybór padł na styl, który od dawna mnie fascynował, czyli minimalistyczny oversize. Bezkonkurencyjni w tym względzie są Japończycy, zarówno jeśli chodzi o gotową odzież, jak i wykroje. I tak to do mojej kolekcji dołączyła wychwalana przez miłośniczki tego stylu książka The Nani Iro Sewing Studio. 18 Timeless Patterns to Sew, Wear & Love. Jej autorką jest założycielka marki Nani Iro, projektantka Naomi Ito, która zasłynęła nie tylko w Japonii, ale i na całym świecie swoim artystycznym podejściem do tworzenia wzorów na tkaninach (jej twórczość bardzo przypomina mi popularną w latach '40. i '50. markę Horrockses).

We wnętrznościach wspomnianej książki, którą wydano w wersji japońsko- oraz anglojęzycznej, znajduje się 18 wykrojów na pełną garderobę (tu zobaczycie przegląd całości). Co ciekawe, nie ma tu modelu, którego nie chciałabym uszyć, ale przecież musiałam od czegoś zacząć. Zdecydowałam się więc na kombinezon, bo właściwie nigdy tego elementu garderoby nie szyłam.

  

Okładka książki:

 

 [kliknij, aby powiększyć]

    

Kombinezon na modelkach:
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

A tu kombinezon na płasko:
 

[kliknij, aby powiększyć]

 

Instrukcje i arkusz z wykrojami: 
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Jak widać na powyższych zdjęciach, model ten jest niezwykle minimalistyczny i bardzo obszerny. Autorka książki proponuje uszycie go w dwóch wersjach - z cienkiego lnianego płótna na ciepłe dni i z bawełniano-lnianego twillu na chłodne. Ja wybrałam wersję wiosenno-letnią. W podjęciu decyzji pomógł mi cienki i przepięknie zgniotliwy len (po praniu nie wymaga prasowania, bo zagniecenia są bardzo drobne) w kolorze grafitowym, który do testów przekazał mi sklep z materiałami z nadwyżek produkcyjnych - DZIANE.pl*.

 

A teraz o samym szyciu. Mimo prostoty wykroju musiałam wykonać trzy próbki w celu skorygowania kilku dość znaczących wad:

• nasada spodni wypada tu bardzo nisko, mimo że rozmiar, który wybrałam przystosowany jest dla osób do 166 cm wzrostu (a ja mam 167 cm). Konieczne było podniesienie jej o 5 cm;
  
• wykrój spodni pochodzi z innego modelu. Tam góra spodni to talia, a w kombinezonie tę talię doszywa się poniżej pępka. Takie zapożyczenie wykroju sprawia, że wszystko w spodniach nie leży tam, gdzie trzeba - na przykład pośladki wypadają w miejscu przeznaczonym na plecy;
  
• szew boczny spodni ma inną długość na przodzie i tyle (nie ma tu mowy o marszczeniu), a oznaczenia kieszeni się nie schodzą.

I jedną bardzo drobną:

• odszycie środka przodu góry ma 3 cm szerokości, a nie 2 cm, jak sugeruje opis w instrukcji szycia. Trzeba wziąć to pod uwagę przy składaniu odszycia oraz przy wszywaniu spodni.
  

Dodatkowo wprowadziłam kila zmian wynikających z mojego widzimisię:

• wybrałam rozmiar większy niż ten, który wynikał z tabeli (S>M);
• dodałam nieco luzu na biust. W większości przypadków nie trzeba będzie tego robić, bo anglojęzyczne wydanie książki ma rozmiarówkę przystosowaną do nieazjatyckich odbiorców (czyli mamy tu więcej miejsca na biust i pośladki niż w wykrojach z oryginalnej książki);
• dopasowałam tył podkroju spodni, coby nie wchodził mi tam, gdzie nie trzeba;
  
• zapięcie góry, oparte na tasiemkach z bawełny, zamieniłam na zatrzaski.
  

Wiem, że liczba wad i potencjalnych zmian może przytłaczać, ale mi wszystkie modyfikacje poszły bardzo szybko. Może dlatego, że model jest bardzo luźny, więc dopasowanie nie musi być co do milimetra.

Ostatecznie z efektu końcowego jestem bardzo zadowolona. Połączenie tego kroju z cienkim lnem było bardzo dobrą decyzją i, szczerze pisząc, nie wiem, czy grubszy materiał dałby tu radę. Zresztą 90% wykrojów z The Nani Iro Sewing Studio. 18 Timeless Patterns to Sew, Wear & Love wymaga bardzo zwiewnych, lekkich i miękkich materiałów, które będą płynąć wraz z sylwetką. 

Teraz w kolejce do szycia czeka koszula oraz tunika, które powstaną z bawełnianego seersuckera.

No dobra, spójrzcie jednak na gotowy kombinezon!

Kombinezon z rozpiętym przodem i podwiniętymi nogawkami:
 

[kliknij, aby powiększyć]

 

Przód bez podwiniętych nogawek:
 

[kliknij, aby powiększyć]

 

  Tył:
 

[kliknij, aby powiększyć]

 

  Góra przodu:
 

[kliknij, aby powiększyć]

 

  Spodnie z kieszeniami:
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Przód zapięty na zatrzaski:
 

[kliknij, aby powiększyć]

 

  Kieszenie - moi odwieczni wrogowie.

Przy takich obszernościach zupełnie mi nie przeszkadzają:
 

[kliknij, aby powiększyć]

 

 Olamowane podkroje pach:
 

[kliknij, aby powiększyć]

 

  Wykończenie nogawek:
 

[kliknij, aby powiększyć]

 

  Wykończenie zapasów szwów nogawek.

Dzięki niemu nogawki można podwinąć na dowolną wysokość, a zapas nie będzie straszył:

[kliknij, aby powiększyć]

I co sądzicie o tak bardzo za dużej odzieży? A może jesteście zainteresowani recenzją samej książki?

Do następnego!

🇵🇱 

Kombinezon: uszyłam sobie

Len: dziane.pl

Wykrój: M. z książki The Nani Iro Sewing Studio (Allegro)

 

🇬🇧

The Everyday Jumpsuit: made by me

Linen: dziane.pl

Sewing Pattern: M. from The Nani Iro Sewing Studio

 

 *Żadna opinia zawarta w tej notce nie została opłacona. Otrzymałam jedynie dwumetrowy kupon materiału do przetestowania.

Szewc bez butów chodzi, a krawcowa bez kuchennego fartucha

Wiadomo, że u mnie większość materiałów musi dojrzeć do pokrojenia. Tak było i w przypadku tej mieszanki bawełny (60%) z poliestrem (40%), którą kupiłam na Allegro jakieś 3 lata temu. Chyba! 

Tkanina w dotyku jest śliska i typowo kuchenna. Taka, z której zejdą wszystkie plamy. Na obrusy czy fartuchy idealna i z taką myślą został nabyta. 

Jako że szewc bez butów chodzi, a krawcowa bez kuchennego fartucha, to dopiero pod koniec zeszłego roku zdecydowałam się na uszycie czegoś na kształt kuchennej podomki, czyli pełnej sukienki, którą będę mogła zarzucić na siebie w trakcie gotowania. W tym celu wybrałam wykrój pochodzący z Praktische Mode 3/1956, który na wspomnianym materiale zmieścił mi się na styk.

Wykrój wygląda tak:

 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Jak widać na powyższym zdjęciu, model ten jest niezwykle prosty - nie posiada żadnych zaszewek. Jedyną ozdobę stanowi tu szeroki zaokrąglony kołnierzyk. Dół tej podomowej sukienki rozrysowano na bazie części koła. Tył jest nieco dłuższy i mniej obszerny. Talię podkreśla pasek, który oryginalnie ma klamrę. Ja jednak postawiłam na zwykły - wiązany - który na miejscu utrzymują dwie szlufki na szwach bocznych. Dodatkowo podomkę skróciłam, gdyż oryginalna sięgała mi prawie do kostek. Najbardziej znaczącą zmianą było jednak powiększenie podkroju szyi, który pierwotnie miał zaledwie 29 centymetrów w obwodzie. Nie wiem, jak wysoka i szczupła musiałaby być nosicielka, żeby wykrój pasował na nią bez żadnych zmian.

Fartuszek tradycyjnie zapięłam na zatrzaski (wystarczyły trzy małe w górnej części sukienki), a nietradycyjnie podłożenia kimonowych rękawków oraz dół wykończyłam maszynowo, a nie ręcznie. Ręczne wykończenia przy dość częstym i zapewne intensywnym praniu nie zdałyby egzaminu.

No to teraz rzućcie okiem na gotową fartuszko-podomkę!

Przód bez paska:
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Bok bez paska:
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Tył bez paska:
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Przód z paskiem:
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Bok z paskiem:
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Tył z paskiem:
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Kołnierz z przodu:  

 

[kliknij, aby powiększyć]

Kołnierz z tyłu:  
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Kołnierz na płasko:
 

[kliknij, aby powiększyć]

  

Pasek i szlufki:

[kliknij, aby powiększyć]

🇵🇱 

Fartuszek/podomka w stylu lat '50.: uszyłam sobie

Wykrój: Praktische Mode 3/1956

Materiał: bawełna z poliestrem

🇬🇧

1950s style housecoat/apron: made by me

Pattern: Praktische Mode 3/1956

Fabric: cotton and polyester blend