Zdolna jestem niesłychanie, najpiękniejsze mam ubranie...

Pamiętacie sukienkę z poniższego zdjęcia?

 [kliknij, aby powiększyć]

Jeśli nie, to wcale się nie dziwię, bo uszyłam ją ponad 6 lat temu! To było moje pierwsze krawieckie dzieło, które powstało w oparciu o model 5A z Szycia krok po po kroku 1/2009. Wykrój ten, niezaprzeczalnie oparty na  sukienkach z początku lat 60. ubiegłego wieku, zrobił niesamowitą karierę, a magazyn zniknął z burdowego archiwum w ekspresowym tempie.

Jako że model ten wyprodukowałam z najtańszej bawełny, jaka w tym czasie była dostępna we wrocławskich stacjonarnych sklepach (wcześniej nie szyłam odzieży i nie mogłam ryzykować z drogimi materiałami), sukienka po trzech latach nadaje się tylko do wyrzucenia (choć i tak chomikuję ją na dnie szafy).

Na szczęście zostały mi po niej (z lepszych czasów) zdjęcia, którymi ostatnio zainteresowała się niemiecka Burda. I oto jestem w numerze październikowym:

 [kliknij, aby powiększyć]

Moje zdjęcie znajdziecie również na niemieckiej stronie Burdy.

A na koniec ciekawostka...

W numerze listopadowym pojawi się wykrój sukienki zaprojektowanej przez jedną z moich ulubionych projektantek odzieży inspirowanej latami pięćdziesiątymi, czyli Lenę Hoschek! To dopiero będzie szycie!

Na stronie Leny Hoschek znajdziecie szczegółowe zdjęcia sukienki.

 [kliknij, aby powiększyć]

Samochwała w kącie stała...

Jestem w Burdzie! A dokładnie w jej niemieckim wydaniu.

Spódnica i żakiet, które wyprodukowałam w 2013 roku (tu notka na ich temat) znalazły swoje miejsce wśród wspaniałych kompletów uszytych przez czytelniczki z całej Europy.

Mimo że niemieckie wydawnictwo kontaktowało się ze mną jeszcze w styczniu, pojawienie się zdjęcia w kwietniowym numerze było dla mnie zaskoczeniem, gdyż nie otrzymałam zapewnienia, że faktycznie zostanie kiedykolwiek użyte. O jego publikacji dowiedziałam się dopiero kilka dni temu od mieszkającej w Berlinie autorki bloga Szyciowanie.

A dziś w skrzynce znalazłam ten oto egzemplarz Burdy:

[kliknij zdjęcie, aby je powiększyć]

[kliknij zdjęcie, aby je powiększyć]

PL

Żakiet: #128 z Burdy 8/2011

Spódnica ołówkowa: #108 z Burdy 12/2012
Materiał: Piegatex

Berecik: wydziergany przez Lenę

Wełniana torebka: wyszukana przez mamę w lumpeksie

Skórzane rękawiczki: T. Kowalski, Ko-Moda

EN

Jacket: #128, Burda 8/2011

Pencil skirt: #108 Burda 12/2012
Fabric: Piegatex

Beret: made by Lena

Knitted bag: thrifted by my mom

Leather gloves: T. Kowalski, Ko-Moda

Tu się szyje bez "A"!

Pragnę poinformować moich czytelników oraz osoby trafiające tu przypadkowo, że nie mam nic wspólnego z nowo powstałą wrocławską pracownią "A tu się szyje". 

Zbieżność nazwy pracowni z podtytułem mojego bloga ("Tu się szyje!"), znaków graficznych oraz lokalizacji może sugerować osobom poszukującym informacji na temat oferowanych przez wspomnianą pracownię warsztatów, że moje prace zostały wykonane w ramach tych właśnie zajęć - a tak absolutnie nie jest.

Marchewkowa dziękuje za uwagę i wraca do szycia! 

Such fun!

W związku z awarią serwerów Flickra, niektóre zdjęcia z zeszłorocznych notek nie będą się wyświetlać (zobaczycie informację o niedostępności obrazu)!

Problem dotyczy wielu kont i miejmy nadzieję, że zostanie szybko rozwiązany.

Lato z odzysku

Żeby nie było, że na Marchewce to już same placeholdery się pojawiają, dziś pojawię się ja.

Czy ja mogę prosić o takie upalne dni i ciepłe wieczory (których w lipcu i sierpniu było jak na lekarstwo) do końca września? Ja to bym jeszcze ponosiła żakardowy kostium, który właśnie skończył się produkować. Chociaż sporą konkurencję robią mu modele, które podpatrzyłam w najnowszej kolekcji Leny Hoschek (ta dziewczyna to ma pomysły!). Coś mi się wydaje, że piękny aksamit w kolorze błota zamieni się nie w sukienkę, a w kostium z peleryną.

Spódnicę z żakardowego kompletu widzicie poniżej. Prosta, wygodna i świetnie pasująca do bluzek w stylu lat 60-tych, takich jak na zdjęciu. Tę dostałam w prezencie. Zapinana jest na plecach na wielkie, czarne guziki, które na początku nieco mnie zmyliły. Dobrze myślicie, ubrałam ją tył na przód! ;]

Tu bluzka już w prawidłowym nałożeniu:

[Kliknij, aby powiększyć wybrane zdjęcie]

W notce udział wzięły:
Spódnica wyjęta wprost spod igły: uszyłam sobie z Burdy 3/2010 (model 105 A)
Tkanina: PIEGATEX
Bluzka zapinana na plecach: prezent od Adchen (a tu jej drugi blog)
Niezniszczalne buty: Ryłko
Torebka: Giudi (sh on-line)
Kolczyki: Kapp-Ahl

Lansik:

1 września ukazał się pierwszy numer wrocławskiego magazynu Wow! A w nim, między innymi, artykuł na temat ponadczasowej odzieży i dodatków. O zdanie na ich temat zapytano ekspertów, czyli miejscowe szafiarki, w tym mnie. Poniżej znajdziecie zdjęcia magazynu oraz moją "wielce rozbudowaną" wypowiedź z błędem w druku:

(Kliknij wybraną miniaturę, aby ją powiększyć]

His kind of librarian

Pan Marchewka twierdzi, że wyglądam jak bibliotekarka z lat sześćdziesiątych. Oczywiście są różne typy bibliotekarek. Kto oglądał ostatni odcinek Supernatural, ten wie ;].

Przejdźmy jednak do konkretów, czyli do żakietu, który szyłam jeszcze w marcu. Do tego modelu (106, Burda 9/2007) nie mam żadnych zastrzeżeń. Leży perfekcyjnie i wygląda lepiej niż ten prezentowany na modelce w magazynie (nie jest aż tak obszerny)! Reglanowe rękawy pokochałam miłością wielką. Wszywa się je niezwykle łatwo, a na moje ramiona pasują jak ulał - zrezygnowałam nawet z poduszek.

[kliknij, aby powiększyć]
Fot.: pan Marchewka

Żakiet z tweedu: uszyłam sobie na podstawie wykroju z Burdy 9/2007, model 106 + zmodyfikowany kołnierz
Kocie okulary: prezent od Restyle
Bluzka w grochy: Safari

Najnowszą Burdę (maj 2011) kupiłam dla wykroju letniej wersji takiego żakietu, a znalazłam w niej swoje zdjęcie! (A właściwie to znalazł je pan Marchewka, bo mi jakoś nie rzuciło się w oczy ;].)

[kliknij, aby powiększyć]

A teraz czas zabrać się za nocne malowanie pisanek. Życzę Wam radosnych i spokojnych Świąt Wielkanocnych!

Szycie krok po kroku, czyli jak trafiłam do Burdy

Dziś się będę chwalić, a więc osoby wrażliwe proszone są o niezwłoczne opuszczenie tej strony ;].

Przedwczoraj do kiosków trafiło specjalne wydanie Burdy - "Szycie krok po kroku", w którym to pojawił się artykuł prezentujący sylwetki kilku szyjących blogerek. Do tego grona zaliczono również i mnie.
Choć jest to króciutka wzmianka, jestem z niej dumna jak paw. W końcu pierwsze wykonane przeze mnie sukienki (ta, ta i ta) były oparte na modelach z tego magazynu.

[kliknij, aby powiększyć]

[kliknij, aby powiększyć]

[kliknij miniaturę, aby przeczytać, co napisała o mnie Burda]

Prócz mnie w artykule udział wzięły:
autorka bloga Susanna szyje (to z nią przeprowadzono obszerny wywiad)
autorka bloga Moje szycie
autorka bloga Mania szycia

Była sobie awaria

W związku z awarią serwera od 6 listopada (do dnia dzisiejszego) nie docierały do mnie wiadomości wysłane na marchewkowego maila - jz@marchewkowa.pl.

Wszystkie osoby, które w tym czasie próbowały się ze mną skontaktować, proszę o ponowne przesłanie wiadomości.

Za utrudnienia przepraszam!

3...2...1... GO...!

...TOWE!

Po ponad dwóch tygodniach lenistwa i zaniedbywania bloga (przynajmniej dokonałam małej korekty logo ;]) powracam nie tylko z obiecywanym ostatnio żakietem/krótkim płaszczykiem z wełny parzonej, ale i ołówkową spódnicą, którą uszyłam na początku września.

Płaszczykiem cieszę się już od kilku dni, choć jest nieco za ciepły na te wios... jesienne upały. Samo szycie wełny poszło całkiem sprawnie, a to dzięki niezawodnej maszynie z Lidla, która poradziła sobie z sześciokrotnym złożeniem tej dzianiny. W trakcie procesu produkcyjnego dokonałam niewielkich zmian. Zapowiadana srebrna podszewka przybrała kolor czerwonego wina (widoczna na miniaturce numer dwa), a rękawy 3/4 urosły do 7/8.

Poniżej zdjęcia z soboty:

[kliknij zdjęcie, aby je powiększyć]

[kliknij miniatury, aby je powiększyć]

Jeśli zdecydujecie się na uszycie tego żakietu (Burda 10/2010, model 113) , zwróćcie uwagę na wielkość kołnierzyka. Ten element wykroju warto odrysować o rozmiar większy od reszty modelu. Dzięki temu prostemu zabiegowi jego wszycie staje się łatwiejsze, a on sam znacznie ładniej się układa. Zapasy na podłożenie podszewki powinny wynosić ok. 3-4 cm, a nie - jak podaje opis - 1 cm.

*

Krótki płaszczy z wełny parzonej: Burda 10/2010 oraz Vogue Patterns
Wełna parzona: Allegro - użytkownik Abc_Tekstylia.
Łańcuszek do zawieszenia: Lidl
Dodatki krawieckie: prezent od Studio2Deko

Spódnica z bawełnianego aksamitu: Burda 08/2010
Aksamit: NAJKO (wrocławskie Podwale)

Buty: CCC

Kolczyki: KappAhl (Vintage Stories wiosna 2010)

Manekin z taśmy izolacyjnej: Mama i ja

P.S. Wkrótce, czyli w najbliższą sobotę (20 listopada), we Wrocławiu odbędzie się wymiana ubrań. Więcej informacji na jej temat znajdziecie na magiakobiet.pl.

Moje zdjęcie w prasie, czyli najnowszy numer Dilemmas Magazine już w sieci!

Już dziś w sieci ukazał się kolejny, tym razem zimowy, numer Dillemmas Magazine. A w nim między innymi artykuł "Jak ugryźć vintage?" (napisany przez STYLEDIGGER), w którym to pojawiło się moje zdjęcie z tej notki.

[kliknij, aby powiększyć]

Prócz tego w magazynie przeczytacie:

♥ wywiady z Asią Wysoczyńską oraz Martą Per;

♥ artykuł o Karlu Lagerfeldzie;

♥ jak wyprodukować domowym sposobem poduszki na ramiona

♥ oraz wiele innych ciekawych tekstów.

I, jak zwykle, zobaczycie tony przepięknych zdjęć.
A więc, moi drodzy, do DILEMMASA...

Od dziś Leśno-Marchewkowa w domenie .pl - post testowo-informacyjny.

♥ www.marchewkowa.pl
Na powyższy adres przekierowuje również z marchewkowa.blogspot.com (tego adresu można nadal używać) oraz marchewkowa.pl.