Anethum graveolens (Burda Moden 5/1967, #6510)

Pierwsza wiosenna szmizjerka powstała w tempie ekspresowym. I to zasługa nie tylko bezproblemowego kretonu, ale i wykroju - w latach '60. Burda tworzyła niezwykle dopracowane modele.

Do stworzenia tej sukienki użyłam wykroju o numerze 6510 z Burdy 5/1967. Zmieniłam nieco kształt dekoltu, a szpiczasty kołnierzyk zamieniłam na okrągły i wszyty wyłącznie z przodu. Spódnica z prostokąta u mnie stała się bardzo rozłożystą połówką koła, wyposażoną w kontrafałdy (troszkę z ich głębokością przesadziłam).  Dzięki tym zabiegom sukienka przynosi na myśl modę końca lat '50.

Aby zachować koszulowy charakter szmizjerki, podkroje odszyłam paskami ze skosu, a wszystkie brzegi ostębnowałam - łącznie z podłożeniem spódnicy. Wiecie, że zawsze preferuję podłożenia ręczne, ale tu maszynowe wyglądają naprawdę dobrze.

Tradycyjnie całość zapinana jest na zatrzaski, a obciągnięty tkaniną guzik to jedynie ozdoba.

[kliknij, aby powiększyć]

  PL

Szmizjerka bez rękawów w stylu lat '50.: uszyłam sobie

Wykrój: model #6510 z Burdy Moden 5/1967

Bawełna w kwiaty kopru ogrodowego: zaprojektowałam sobie, wydrukowana przez Cottonbee

  EN

50s style shirtwaist dress: made by me

Pattern: Burda Moden 5/1967, #6510

Cotton with dill flowers print: designed by me, printed by Cottonbee

Rzućcie jeszcze okiem na debiutującego w Burdzie (numer majowy) pana Marchewkę:

[kliknij, aby powiększyć] 

PS Relację z szycia kolejnych ubrań i produkcji wzorów znajdziecie na Instagramie.

PS 2 Wzięłam udział w konkursie "Modowa Bitwa Miast". Skusiła mnie krawiecka nagroda - maszyny i hafciarka Janome. Można na mnie zagłosować i to codziennie, oddając jeden głos przez Facebooka i pięć tradycyjnie. Dziękuję za każdy Wasz głos!

Geniuszem konstrukcji być (pelerynka #1B, Szycie krok po kroku 2/2013)

Pamiętacie sukienkę z pierwszego zdjęcia? Pewnie nie. Kupiłam ją na przecenie w H&M i na blogu zaprezentowałam tylko raz. A wszystko przez kreatywny inaczej pomysł projektanta tego modelu. 

Sukienka została uszyta z tkaniny wiskozowej, przypominającej satynę bawełnianą, co oznacza, że jest lekko rozciągliwa, miękka i śliska. Niestety, zgodnie ze szwedzką myślą technologiczną model ten podszyto twardym i nierozciągliwym poliestrem (typowo płaszczowym). Geniuszu tej konstrukcji dopełnia brak jakichkolwiek zaszewek w tejże właśnie podszewce!

Jak to trafiło na sklepowe półki? No jak?

Po pięciu latach sukienka dojrzała do przerobienia. Wyprułam z niej podszewkę i obrzuciłam odszycia. Dodatkowo odprułam podłożenie dołu, do którego doszyję pas czarnej bawełnianej satyny, dzięki czemu sukienka się nieco wydłuży. Teraz kończy się tuż przed kolanem, a w moim wieku to już nie wypada ;].

[kliknij wybrane zdjęcie, aby je powiększyć]

Sukienka nie jest jednak główną bohaterką tej notki, a tłem dla krótkiej peleryny, którą uszyłam z kawałka cienkiej wełnianej krepy.

Do jej stworzenia użyłam wykroju, za który Burdzie należą się same pochwały - 1B (żakiet + peleryna) z Szycia krok po kroku 2/2013. Wykrój ten składa się z jednego elementu (wycinamy go dwa razy) i zawiera w sobie wdawane główki rękawów, które sprawiają, że narzutka układa się wprost idealnie i nie zjeżdża z ramion. W zwykłej Burdzie takiego wykroju do tej pory nie było!

Model ten bardzo łatwo zmodyfikować i wyposażyć w przeróżne ozdoby. Poniżej moja wersja z niewielkim szalowym kołnierzykiem:

[kliknij wybrane zdjęcie, aby je powiększyć]

  PL

Pelerynka w stylu lat '50.: uszyłam sobie, Szycie krok po kroku 2/2013, #1B

Wełna w czarno-błękitne tulipany: Rags&Silks

Podszewka: poszewka z Ikei

Sukienka w błękitne róże: H&M

Klips: zrobiłam sobie

  EN

50s style cape: made by me, Burda Easy 2/2013, #1B

Wool: Rags&Silks

Lining: Ikea pillowcase

Dress: H&M

Sweater clip: made by me

PS Facebook wymyśla coraz to nowe utrudnienia w dostępie do wpisów obserwowanych osób. W związku z tym założyłam profil na Instagramie. To tam znajdziecie zdjęcia z postępów w szyciu kolejnych modeli, czyli wszystko to, co nie dostało się na bloga!