Lavender's blue, dilly dilly, lavender's green...

Miała być jedna notka w tygodniu przez CAAAŁE wakacje! Miała być i nic z tego nie wszyło, bo na swojej drodze napotkałam przeszkody, których nie dało się ominąć. Blog musiał zejść na dalszy plan. Trudno, świat się nie zawalił, a ta przerwa pozwoliła mi odkryć, że całkiem dobrze czuję się bez pokazywania czegokolwiek w sieci ;]. I gdyby nie osoby, które dopytywały, czy żyję i szyję, nie wiem, czy bym wróciła. Nie no, przesadzam, wróciłabym, ale nie wiem, czy tak szybko.

Przejdźmy jednak do sedna.

O widocznej na zdjęciach ołówkowej szmizjerce wspominałam już w pierwszej połowie lipca (bo wtedy się za nią zabrałam!). Jest to model pochodzący z Burdy Moden 4/1960, z której to szyłam już kilkukrotnie. Tę niezbyt skomplikowaną sukienkę wyposażoną w okazały kołnierz wykonałam z cudownego lawendowego lnu, który produkują nasze rodzime Zakłady Lniarskie Orzeł. Po wykonaniu pierwszej próbki dokonałam kilku zmian, które pozwoliły mi lepiej dopasować szmizjerkę do moich potrzeb:

• Zmniejszyłam kołnierz, bo oryginał mocno wchodził na ramiona. Dodatkowo zrezygnowałam z wkładu, aby kołnierz miękko się układał.
• Usunęłam¹ jedną² kieszeń (była mi niepotrzebna).
• Zwęziłam pasek i wyposażyłam go w klamrę bez bolca. Zostanie ona jednak zmieniona na klamrę z bolcem (cudowną, w kolorze lawendowym, którą przywiozłam dwa lata temu z Portugalii), jak tylko znajdę miejsce, które profesjonalnie nabije mi w pasku oczka. Niby w domu mam obcęgi do nabijania, ale nie dają one zadawalających efektów.
• Podkroje pach wykończyłam paskami ze skosu, a nie odszyciami.
• Boczne rozcięcia, ułatwiające poruszanie się, zamieniłam na jedno z tyłu spódnicy.
• … i w końcu tradycyjnie guziki zamieniłam na zatrzaski.

Po dokonaniu tych wszystkich modyfikacji wyszło tak:

Przód z paskiem:

[kliknij, aby powiększyć]

Bok z paskiem:

[kliknij, aby powiększyć]

Tył z paskiem:

[kliknij, aby powiększyć]

A tak sukienka prezentuje się bez paska:

[kliknij, aby powiększyć]

Nieco zmniejszony kołnierz:

[kliknij, aby powiększyć]

Zapięcie na małe zatrzaski:

[kliknij, aby powiększyć]

Pasek i listwa zapięcia:

[kliknij, aby powiększyć]

Kieszeń:

[kliknij, aby powiększyć]

Rozcięcie tyłu i podłożenie:

[kliknij, aby powiększyć]

Zdjęcie oryginału z Burdy 4/1960:

[kliknij, aby powiększyć]

Sukienkę miałam już na sobie kilka razy. Nosiłam ją zarówno z paskiem, jak i bez niego, i jestem niesamowicie zadowolona. Myślę więc, że pokuszę się o wersję zimową, pod którą będzie można włożyć koszulę lub bluzkę.

🇵🇱

Szmizjerka: uszyłam sobie

Wykrój: #6483, Burda Moden 4/1960

Lawendowy  len: zużyłam 2 mb,  Zakłady Lniarskie Orzeł (za pośrednictwem sklepu Amstii)

Broszka: vintage (lata '60.)

🇬🇧

Sheath shirt dress: made by me

Pattern: #6483, Burda Moden 4/1960

Lavender linen: made in Poland by Zakłady Lniarskie Orzeł

Brooch: vintage, 1960s

PS Jeśli zamierzacie szyć z lnu, pamiętajcie o kilkukrotnej dekatyzacji materiału przed jego skrojeniem (ja wyprałam i wysuszyłam go trzy razy), w innym wypadku może dojść do tragedii ;].

¹ Ludzie usuwający kieszenie to potwory (przyp. pan Marchewka)...

² … ale asymetria zawsze na propsie (przyp. pan Marchewka).

Dobre wytłumaczenie

Minął ponad miesiąc od ostatniej notki, ale na wszystko mam dobre wytłumaczenie! Nie tylko wybyliśmy z panem Marchewką na urlop, ale mój komputer trafił do naprawy i powrócił z niej dopiero po naszym przyjeździe. Nie miałam więc możliwości tworzenia nowych wpisów, ale krawiecko nie próżnowałam, bo...

Przed wyjazdem do Portugalii zdążyłam uszyć sobie lnianą sukienkę na podstawie pojedynczego wykroju Burdy o numerze 7111 (przedruk z lat '60.).

Ten trapezowy, zwężający się ku dołowi model, który wymaga rozcięcia ułatwiającego poruszanie się, został dopasowany szwem tyłu i skośnymi zaszewkami biustowymi. Tradycyjnie musiałam je lekko pogłębić. Sukienki nie wyposażyłam w ozdobną taśmę przy dekolcie, gdyż nie mogłam się na żadną zdecydować. Za to zastąpiłam ją dobranym kolorystycznie naszyjnikiem, po który pędziłam do sklepu dzień przed wyjazdem. Kolejną znaczącą zmianą było przeniesienie zamka z pleców na przód (rozwiązanie często spotykane w odzieży z lat '60.) I była to genialna zmiana! Zawsze marzyła mi się tak rozpinana sukienka i okazała się niezwykle praktyczna.

Co do lnu, to jego zachowanie przerosło moje oczekiwania. Nie ma to jak polska produkcja (Zakłady Lniarskie Orzeł)! Tkanina nie tylko szyła się niczym bawełniane płótno, czyli całkowicie bezproblemowo, ale w trakcie noszenia gniotła minimalnie - drobne zagniecenia, które powstawały w trakcie siadania, wyglądały miękko i estetycznie (niczym na popularnym ostatnio miękkim podwójnym muślinie). Jestem z niej bardzo zadowolona i już biorę się za szycie szmizjerki z lawendowego melanżu.

Uwaga, czysty len wymaga kilkukrotnej dekatyzacji! Swój wyprałam przed krojeniem trzy razy w 40°C. Brak odpowiedniej dekatyzacji może oznaczać katastrofę.

Ach, zapomniałabym, do kompletu doszyłam cienki paseczek, który luźno wiążę na wysokości pępka. Daje on efekt obniżonego stanu i nieco bardziej dopasowuje sukienkę do sylwetki.

A teraz rzućcie okiem na sukienkę na manekinie:

Przód bez paska (za to z naszyjnikiem):

[kliknij, aby powiększyć]

Tył bez paska:

[kliknij, aby powiększyć]

Przód z paskiem (i naszyjnikiem):

[kliknij, aby powiększyć]

Tył z paskiem:

[kliknij, aby powiększyć]

Podkrój pachy i szyi:

[kliknij, aby powiększyć]

Podkrój szyi i zamek:

[kliknij, aby powiększyć]

🇵🇱
Lniana sukienka w stylu lat '60.: uszyłam sobie
Wykrój: Burda 7111
Materiał: len w kolorze jeansowym, zakupiony w sklepie Amstii
Naszyjnik: Sfera

🇬🇧
'60s style linen dress: made by me
Pattern: Burda 7111
Fabric: denim blue linen
Necklace: Sfera

Edit z 9.07.2018: Ten wykrój można nadal nabyć na niemieckiej stronie Burdy - o tu.