Jedziemy na Capri! No, prawie...

Z Burdy Vintage 2014 już korzystałam, jednak sukienka uszyta według wykroju York na razie na blogu się nie pojawiła. Dalej się szyje (tak, tak, od marca).

Zacznijmy więc od kompletu Capri, z którego uszyła mi się tylko spódnica. Na resztę zabrakło materiału - cienkiej bawełny, splotem przypominającej jeans. Niestety, już po wycięciu poszczególnych elementów wykroju okazało się, że tkanina jest poplamiona i częściowo nie nadaje się do użytku. 

Tak czy siak,  tylko ten jeden element kompletu wart jest pokazania.

Spódnica oparta jest na połówce koła. Dodatkowej objętości dodaje jej marszczenie w talii, które jest tak obfite, że postanowiłam zmniejszyć je o połowę, a i tak znacznie odbiega od tego, co widzimy na modelce. Z modelu dodatkowo usunęłam kieszenie (strasznie nie lubię kieszeni w bocznych szwach), pięć guzików zamieniłam na 9 zatrzasek, a pasek w talii wyposażyłam w szlufki. Poszczególne panele spódnicy połączyłam ze sobą szwem francuskim, a podłożenie dołu wykończyłam maszynowo - ręczne wykończenia nie przetrwałaby moich wakacyjnych wojaży. 

Spódnicę mogę zapiąć praktycznie do samego końca, więc nie ma problemu z ubraniem pod nią halki. Mogę ją również nosić jako plażowe pareo (zapiętą na 3 górne zatrzaski). Świetnie komponuje się ze spodenkami lub z ołówkową sukienką. 

Do wyjazdu został mi niecały miesiąc, ale mam nadzieję, że w tym czasie uda mi się znaleźć materiał, z którego mogłabym uszyć pozostałą część kompletu.

Przód rozpięty, bez halki:

[kliknij, aby powiększyć]

Przód zapięty, z halką:

[kliknij, aby powiększyć]

Bok, z halką:

[kliknij, aby powiększyć]

Tył, z halką:

[kliknij, aby powiększyć]

Zapięcie przodu:

[kliknij, aby powiększyć]

Podłożenie dołu:

[kliknij, aby powiększyć]

Szlufka:

[kliknij, aby powiększyć]

Od jakiegoś czasu zastanawiam się na kręceniem filmów, ukazujących wyprodukowaną przeze mnie odzież (na manekinie i na mnie), a może nawet drobne instrukcje szycia.

Wiele jednak zależy od sprzętu. Mój aparat robi wspaniałe zdjęcia, jednak tryb wideo jest tu jedynie skromnym dodatkiem (focus jest bardzo powolny).

Na poniższym filmiku testowym zobaczycie gotową spódnicę Capri:

PL

Spódnica: uszyłam sobie

Wykrój: Capri z Burdy Vintage 2014

Merceryzowana bawełna: Allegro

EN

50s style skirt: made by me

Pattern: Capri from Burda Vintage 2014

Cotton: Allegro

Pod namiot

Nie ma co ukrywać, wielkimi krokami zbliża się lato. Jeszcze tylko miesiąc! Wiele osób latem wyjeżdża pod namiot, a ja w tym roku na wakacje wyjadę w namiocie. A dokładnie w sukience, której do prawdziwego namiotu niedaleko.

Mimo że lata '50. kojarzone są przede wszystkim z sukienkami mocno dopasowanymi w talii, warto wspomnieć, że niezwykle popularne w tamtych czasach były również bardzo obszerne sukienki o kształcie trapezu (dopasowane w ramionach, ale pozbawione odcięcia w talii), zwane namiotowymi, które z ciążową odzieżą nie miały nic wspólnego. Było to zwykle modele dzienne i wakacyjne (choć istniały również wykroje na modele wieczorowe i koktajlowe), które można było nosić na dwa sposoby - puszczone luźno lub mocno związane paskiem w talii. Sukienki te miały formę nie tylko zakładanych przez głowę, ale też bywały zapinane kopertowo lub koszulowo i stanowiły atrakcyjną alternatywę dla krojów, które wymagały korygującej bielizny. Każda kobieta chciała czasem od niej odpocząć!

W latach '60. porzucono wiązania w talii (zwane też muumuu), a sukienki namiotowe stały się znakiem rozpoznawczym tamtej dekady.  I choć sam krój przetrwał do dziś, stosowany jest przede wszystkim w odzieży letniej.

Poniżej kilka modeli takich sukienek z lat '50. Więcej znajdziecie w katalogu, do którego przejdziecie po kliknięciu dowolnej miniaturki.

[kliknij wybrane zdjęcie, aby przejść do katalogu]
Zdjęcia kopert pochodzą ze strony vintagepatterns.wikia.com.

Mój namiocik oparłam na wykroju na zimowy kombinezon z Beyer Mode 1/1959. Przekonały mnie do niego nietypowe i niespotykane w dzisiejszych czasach zaszewki biustowe. Mają one kształt częściowo wdawanego (pomiędzy kropkami) łuku i biegną od pachy w kierunku środka piersi.

[kliknij, aby powiększyć]

Sukienka zakładana jest przez głowę i wyposażona w jedną kieszeń z klapką oraz pasek (zbyt ciemna klamra... mam nadzieję, że tylko tymczasowa). A uszyta została z bawełny w stylizowane muszle (PWVA011 SCALLOP, projetku Victoria and Albert Museum dla Rowan Westminster Fibers), którą otrzymałam w ramach współpracy od właścicielki sklepu Color-Mercado.

Materiał ten, mimo że wszędzie opisywany jako czysta bawełna, musi zawierać niewielką domieszkę włókien elastycznych, bo tkanina lekko się naciąga, znacznie mniej gniecie, a po jej spaleniu prócz szarego popiołu pozostaje niewielka ilość czarnej lepkiej substancji.

Podkroje pach i szyi wykończyłam bawełnianą lamówką w kolorze kremowym.

Zobaczcie, jak to wyszło.

Przód:

Tył:

Bok:

Przód związany:

Tył związany:

Kieszeń z klapką:

[kliknij wybrane zdjęcie, aby je powiększyć]

PL 

Sukienka trapezowa/namiotowa/w kształcie litery A: uszyłam sobie

Wykrój: #90119 z Beyer Mode 1/1959

Materiał: Color-Mercado (na sukienkę potrzeba ok. 3 mb o szerokości 110 cm)

EN 

Tent dress: made by me

Pattern: #90119, Beyer Mode 1/1959

Cotton: Color-Mercado, PWVA011 SCALLOP, Victoria and Albert Museum for Rowan Westminster Fibers